news img
latest news

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ = ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ = ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Η σχέση εργασίας των μισθωτών είναι εξαρτημένη. Η εξάρτηση προφανώς αναφέρεται σε κάποιον εργοδότη, που είτε είναι νομικό είτε είναι φυ­σικό πρόσωπο, εν τέλει είναι κάποιος άνθρωπος. Η σχέση αυτή δημιουργεί συ­γκεκριμέ­νες υποχρεώσεις και συγκεκριμένα δικαιώματα και στις δυο πλευρές, που κατα­γράφονται από το νομικό σύστημα και τις συμβάσεις που ισχύουν κάθε φορά.

Έχει κατακτηθεί από την συνταγματική τάξη και τον πολιτισμό να μην θεωρείται τουλάχιστον μειωτική για τον εργαζόμενο. Ενώ όμως αυτό είναι κατακτημένο, συχνά δεν ισχύει. Βλέπουμε συμπεριφορές που αποκλίνουν από τα παρα­πάνω. Έχουμε το φαινόμενο η ισχυρή πλευρά στη σχέση εργασίας που είναι ο εργοδότης να χρησιμοποιεί την δύναμή του για να επιβάλλει τις από­ψεις και θελήσεις του όχι μέσα στα συμβατικά και νομικά πλαίσια των δικών του δι­καιωμάτων, αλλά ξεπερνώντας αυτά τα πλαίσια και ασκώντας πλέον καταχρηστικά το ρόλο του. Όχι πάντα βέβαια.

Σ’ αυτές τις πρακτικές η δυνατότητα προστασίας του εργαζόμενου εξαρτά­ται από τα νομικά πλαίσια που υπάρχουν, το συνδικαλιστικό κίνημα, τις ελε­γκτικές υπηρεσίες του κράτους, από την δια­πραγματευτική του θέση στην αγορά εργασίας, από την προσω­πική και οικογε­νειακή του κατάσταση, από τον βαθμό συνειδητότητάς του και εν τέλει από τις αντοχές του.

Καθοριστική είναι η παρουσία του εργαζόμενου μέσα στην επι­χείρηση. Είναι ο ένας από τους βασικούς παράγοντες, χωρίς τον οποίο δεν κινεί­ται τί­ποτα. Και επίσης είναι γεγονός ότι ο εργαζόμενος, ιδίως μετά από κάποια χρόνια εργασίας στην ίδια εταιρεία, δένεται μαζί της συναισθηματικά, θεωρεί τον εαυτό του κομμάτι της εταιρείας. Και αυτό ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ίδια εταιρεία και οι συνθήκες εργασίας συχνά τον πληγώνουν.

Η ταύτιση αυτή σημαίνει πρακτικά ότι ο εργαζόμενος δίνει ό,τι καλύτερο έχει: τις γνώσεις του την εμπειρία του, την τελειομανία του. Και στις περιπτώσεις ακόμα που αυτό δεν συμβαίνει, συνήθως το πρόβλημα έχει να κάνει με προβλή­ματα της ίδιας της επιχείρησης, προβλήματα που δεν λύθηκαν όταν συ­νέβησαν, όπως έπρεπε. Προβλήματα στην άνιση, μη αντικειμενική και αξιο­κρατική αντιμετώπιση του προσωπικού, που δημιουργούν αντιθέσεις και απο­γοητεύσεις.

Συνήθως ο νέος υπάλληλος στη δουλειά έχει όνειρα και αισιοδοξεί. Όχι τόσο με την έννοια της απολαβής προσωπικών ωφελημάτων όσο με την έννοια της προ­σφοράς. Όταν συμβαίνει τα όνειρά του, το ένα μετά το άλλο, να διαψεύ­δονται κάτω από το βάρος της αδιαφορίας της διοίκησης για τις προτάσεις του, τις ιδέες και τις πρωτοβουλίες του, κάτω από τη δύναμη της συνήθειας και της καθημερι­νής χωρίς έμπνευση αντιμετώπισης, είναι επόμενο κάποιες φορές οι αντιδράσεις να είναι όχι οι καλύτερες. Όμως στο σύνολό τους οι εργαζόμενοι είναι άνθρωποι μεγάλης εμπειρίας, γνώσης και προσφοράς.

Όμως η σχέση εργασίας τους παραμένει «εξαρτημένη». Δεν είναι ελεύ­θερη. Η έννοια της ελευθερίας υποχωρεί καθημερινά στο κατώφλι της δουλειάς. «Ελεύθερη» είναι η…Οικονομία. Στις διμερείς εργασιακές σχέσεις το «ελεύθερον» του ενός δεν είναι ταυτοχρόνως και του άλλου. Γι’ αυτό δεν είναι δόκιμη η χρήση της έννοιας της ελευθερίας στο πεδίο αυτό.

Δεν έχει σχέση με την ελευθερία το να στερεί ο εργοδότης από την/τον εργαζόμενη/ο βασικά δικαιώματα, στηριζόμενος στο όπλο της απόλυσης, στην έκταση της ανεργίας και στην αδράνεια των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών. Δεν έχει σχέση με τις αν­θρώπινες αξίες και τον πολιτισμό μας να γίνεται ο χώρος εργασίας ένα καθημε­ρινό γκέτο δυσβάστακτο για τους εργαζόμενους. Δεν έχει σχέση με την αξιοπρέ­πεια και την αξιοκρατία οι τρομοκρατήσεις και οι εκμαυλισμοί που συχνά συμβαί­νουν στους χώρους δουλειάς. Και δεν είναι καθόλου ευφυές για τους επιχειρημα­τίες να στηρίζουν την ανάπτυξη της εταιρείας τους σε τέτοιες μεθόδους και όχι στην ενότητα και εμπιστοσύνη με τους ανθρώπους που καθημερινά συνυπάρ­χουν. Να είναι αλαζόνες και να δίνουν την εντύπωση δέκα καρδιναλίων ενώ είναι κενοί περιεχομένου.

Ας μην ξεχνάμε ότι η παραγωγικότητα εργασίας - που είναι ένας από τους συντελεστές της παραγωγι­κότητας - αυξάνεται όσο ο εργαζόμενος είναι ικανο­ποιημένος όχι μόνο από τον μισθό του αλλά και από τις συνθήκες εργασίας. Μί­ζερα και δύσπεπτα περιβάλλο­ντα δημιουργούν αρνητικές καταστάσεις. Είναι χρέος όλων μας να τις αποτρέ­πουμε.

Ποιοι Είμαστε

Η Ο.Α.Σ.Ε ιδρύθηκε το 1977 σαν δευτεροβάθμια Συνδικαλιστική Ένωση, με την επωνυμία «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ» (Ο.Α.Σ.Ε.) και με έδρα την Αθήνα.

Στοιχεία επικοινωνίας

ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ 9 κ ΣΙΝΑ, 106 72 ΑΘΗΝΑ

210-3616572 - 210-3616579

210-3647284

info@oase.gr

oase orig logo

oase logo footer